Dodatkowo, turbośmigłowe silniki AI-20, którymi zastąpiono oryginalne jednostki tłokowe, zakłócały równowagę płatowca a osłona radaru generowała silne turbulencje, które powodowały drgania całej konstrukcji. W tym okresie w Chinach trwała również rewolucja kulturalna, podczas której wiele projektów i prac zostało zastopowanych. Wykonane przez maszynę loty pozwoliły chińskim specjalistom ocenić efektywność samolotu. Jedna maszyna była w stanie zastąpić 40 naziemnych posterunków radiolokacyjnych średniego zasięgu. Oznaczenie KJ jest skrótem chińskiego Kōng Zhōng Yù Jǐng − powietrzne wczesne ostrzeganie. Zachowany do dziś egzemplarz można oglądać w Chińskim Muzeum LotnictwaMichał Fiszer, Jerzy Gruszczyński, Chińskie samoloty kontroli przestrzeni powietrznej, „Lotnictwo Aviation International”, nr (2018), s. 38−39, .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chińskie samoloty wczesnego ostrzegania Kategoria:Samoloty Shaanxi Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym