w czerwcu 1922 został szefem Zasławskiego Pogranicznego Oddziału Specjalnego. W 1923 objął funkcję szefa Oddziału Specjalnego Mińskiego OGPU. W sierpniu 1924 uczestniczył w napadzie dywersyjnym na Stołpce. Pod koniec 1924 został zastępcą kierownika OGPU na Białorusi. Na początku 1925 przeniesiono go do centrali OGPU w Moskwie, gdzie służył w Oddziale Kontrwywiadowczym. Wkrótce przeszedł jednak do INO OGPU. Na początku 1926 skierowano go do Wolnego Miasta Gdańska jako zastępcę rezydenta INO OGPU, zaś po kilku miesiącach do Warszawy. Wziął udział w operacji „Trust”. Kierował też działania dezinformacyjnymi wobec polskiego wywiadu wojskowego dotyczącymi siły bojowej Armii Czerwonej. Na początku 1927 powrócił do Moskwy. W lutym 1928 został rezydentem INO OGPU w Helsinkach, w 1930 w Rydze, zaś w 1931 w Pradze. W 1934 odesłano go do Moskwy, po czym skierowano jako rezydenta NKWD do Paryża. W 1936 awansował do stopnia starszego majora bezpieczeństwa państwowego. W sierpniu 1937, po ponownym przybyciu do Moskwy, został aresztowany przez NKWD. Po procesie skazano go na karę śmierci, wykonaną 9 grudnia tego roku przez rozstrzelanie.

Bibliografia Klim Diegtiariew, Aleksandr I. Kołpadiki, Внешняя разведка СССР, 2009