Zygmunt Dobrzycki (ur. 20 maja 1896 w Oleksinie, zm. 1970 w Beauvallon) – polski malarz, rzeźbiarz, projektant tkanin i ceramiki. Związany z École de Paris.

Życiorys Syn lekarza Henryka Dobrzyckiego, po ukończeniu gimnazjum wyjechał uczyć się malarstwa w Kijowie, a następnie w Moskwie i Petersburgu. W 1923 rozpoczął naukę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, równocześnie był studentem Wydziału Filozoficznego na Uniwersytecie Warszawskim. W 1924 przerwał naukę i wyjechał do Paryża, gdzie przebywał do 1928. Następnie wyjechał do Wiednia, gdzie razem z Teodorem Axentowiczem, Józefem Mehofferem i Eugeniuszem Zakiem uczestniczył w odbywającej się w gmachu Secesji wystawie polskiej sztuki. Po powrocie do Francji, zamieszkał na południu Francji w Saint-Paul-de-Vence, skąd wielokrotnie wyjeżdżał do Damme w Belgii. W 1929 miał wystawę indywidualną w Brukseli, przedmowę do katalogu napisał Albert Guislain. Wystawa okazała się dużym sukcesem i przyniosła artyście rozgłos. W latach 30. XX wieku uczestniczył w wystawach odbywających się w Brukseli, Antwerpii oraz w paryskiej Galerii l’Atelier Française. W 1937 udział prac Zygmunta Dobrzyckiego w międzynarodowej wystawie „Sztuka i technika” został nagrodzony złotym medalem.