Pojawiło się obwieszczenie, które informowało, że za uszkodzenie przewodów telefonicznych lub urządzeń kolejowych orzekana będzie kara śmierci.
Administracja okupacyjna Władze niemieckie mianowały administrację okupacyjną Przeworska, w tym burmistrzów: Bernharda Bonka (1939–1940) i Teodora Gralika (1940–1944). Ważną rolę w mieście odgrywali komisaryczni zarządcy (niem. Treuhänder) cukrowni w Przeworsku z ramienia władz Generalnego Gubernatorstwa: Aleksander Skrypczenko (1939–1941), Franz Kreschl (1942) i Walter Meyer (1942–1944).
Represje okupanta wobec mieszkańców Przeworska Okupacji towarzyszyły aresztowania przedstawicieli polskiej inteligencji, co miało na celu izolowanie jej od szerszego ogółu społeczeństwa.
Zaczęły się łapanki. Pierwszą taką urządzono 3 maja. Obejmowały nie tylko ulice, ale również budynki sakralne. Nierzadko władze okupacyjne wywoziły młodych mieszkańców na roboty w Rzeszy.
Obywatele Przeworska wywożeni byli również do niemieckich obozów koncentracyjnych. Większość z nich nie opuściła już masowych miejsc straceń.