Badania nad koloniami pszczół wskazują, że w koloniach dotkniętych masowym ginięciem pszczół wykrywano wysokie poziomy każdego z wymienionych czynnikówUSDA CCD Report..
W marcu 2012 roku przeprowadzono badania z użyciem miniaturowych urządzeń lokalizujących, zamocowanych na ciałach owadów. Wykazały one, że nawet bardzo małym stężeniom pestycydów w pokarmie pszczół, towarzyszą zaburzenia orientacji, uniemożliwiające owadom powrót do ula. Stężenie pestycydu w ciałach owadów było o rząd wielkości mniejsze niż jego dawka śmiertelna. Użyta w tym badaniu substancja, insektycyd tiametoxam, choć dopuszczony do użytku we Francji, może zostać zakazany na terenie Unii Europejskiej.
Śmiertelność w skali ula Śmiertelności pszczół w skali jednego ula może być określona jakoRadunz, L. and Smith, E. S. C. Pesticides Hazard to Honey Bees Entomology, Darwin, Australia.: < 100 pszczół dziennie – normalna śmiertelność 200-400 pszczół dziennie – niska śmiertelność 500-900 pszczół dziennie – średnia śmiertelność > 1000 pszczół dziennie – wysoka śmiertelność