Przyrost naturalny thumb|upright=1.3|Przyrost naturalny w poszczególnych regionach Rosji thumb|upright=1.2|Przyrost naturalny w Rosji od 1950 Pod koniec XIX w. stopa urodzeń wynosiła 48‰, a zgonów aż 35‰, co było wynikiem masowej śmiertelności ludności, zwłaszcza na wsi. Po katastrofach demograficznych okresu stalinowskiego i II wojny światowej przyrost naturalny ludności Rosji był stosunkowo wysoki w porównaniu z resztą Europy i na przykład w 1960 osiągnął 15,8‰. W późniejszych latach nastąpił jednak postępujący spadek przyrostu. Od 1991 liczba zgonów przewyższa w Rosji liczbę urodzeń. Na to zjawisko złożyły się takie czynniki, jak ogólna stagnacja gospodarcza, nadmierne zatrudnianie kobiet, trudności mieszkaniowe. Dodatkowymi przyczynami rosyjskiego kryzysu demograficznego są: wysoka śmiertelność niemowląt (15‰), deficyt środków medycznych i lekarstw, skażenia chemiczne, podwyższona radioaktywność i aborcje. Przyrost naturalny spadł z 2,3‰ w 1990 do -5,l‰ w 2002, jednak od tej pory stopniowo wzrasta. Według danych Rosstatu w 2009 wskaźnik przyrostu naturalnego w Rosji wyniósł 1,61.