Z podeszwy usuwa się delikatnie martwą część rogu, w strzałce ścina jedynie luźne fragmenty, ściana kopyta zostaje natomiast zaokrąglona w tzw. mustang roll. Metoda naturalnej równowagi Metoda dopuszczająca używanie podków. Opracował ją podkuwacz Gene Ovnicek m.in. na podstawie badań kopyt koni dzikich weterynarza Roberta Bowkera. Dzięki zdjęciom rentgenowskim oraz badaniom rezonansem magnetycznym możliwe było wyznaczenie stosunkowo prostej metody umożliwiającej po rozrysowaniu linii na spodzie kopyta znalezienie umiejscowienia kości kopytowej oraz dostosowanie do niego długości poszczególnych części kopyta. Metoda czterech punktów Metoda dopuszcza używanie podków, najlepiej specjalnie profilowanych w łuk tzw. "podków bananowych", odciążających przednią część kopyta. Opracowana przez podkuwacza i lekarza weterynarii Rica Reddena, który na podstawie badań wyznaczył zawarte w nazwie cztery punkty kopyta niosące największe obciążenia. Są nimi wierzchołki prostokąta (idealnie kwadratu) wyznaczonego przez kąty wsporowe ścięte do najszerszego miejsca strzałki oraz analogiczne punkty w przedniej partii kopyta, wszystkie pozostałe części należy odciążyć poprzez większe wybranie rogu.