Okna w ścianach bocznych zostały przemurowane.
Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 8 września 1946 roku przez ks. Franciszka Łojka.
Wnętrze i wyposażenie Wnętrze świątyni nakrywa drewniany strop ze stiukową dekoracją, otwierający się w kierunku północnej kaplicy okrągłą arkadą, a w kierunku kaplicy południowej zdwojoną arkadą. W ścianie południowej, ponad emporą kolatorską, umieszczona jest drewniana, XVIII-wieczna płaskorzeźba z herbami i dekoracją w formie liści akantu. Na ścianie zachodniej znajduje się klasycystyczna drewniana empora muzyczna z prospektem organowym. Zachowała się neogotycka chrzcielnica. Na wieży zawieszony jest dzwon z 1921 roku. XVIII-wieczny, barokowy ołtarz boczny został przeniesiony po 1945 roku z rozebranego kościoła w Niepołcku.
W latach 70. XX wieku Wiktor Ostrzołek zaprojektował nowy wystrój prezbiterium oraz witraże. Współczesny ołtarz główny utrzymany jest w stylu neobarokowym. Po 1990 roku proboszcz Bolesław Dąbrowski przeprowadził w kościele prace renowacyjne i regotyzacyjne.
Przypisy