Mimo doborowej obsady i ciekawego programu po sześciu miesiącach postanowił wrócić do porzuconej sztuki projektowania strojów.
W 1912 razem z Magnusem Hirschfeldem napisał i opublikował książkę o transwestytyzmie zatytułowaną „Die Transvestiten - eine Untersuchung über den erotischen Verkleidungstrieb mit umfangreichem casuistischen und Materiał historischen”, która zawierała liczne ilustracje Tilkego. Rok później Hanns Heinz Ewers znalazł dla artysty pracę w berlińskim studio filmowym „Deutsche Bioscop GmbH Filmgesellschaft”, gdzie odpowiadał za kostiumy.
Sława Maxa Karla Tilke dotarła do Rosji, panujący wówczas car Mikołaj II Romanow przekazał mu propozycję pracy w Muzeum Kaukazu w Tbilisi, gdzie miał podróżować i na podstawie poznanego folkloru stworzyć kolekcję muzealną strojów regionalnych. W latach 1912–1913 był profesorem w Muzeum Kaukazu i opracował metodykę pracy. Tilke miał problem z wyobrażeniem sobie lokalnej ludności ubranej w stroje. Podczas pracy fotografował swoich modeli, a następnie na tej podstawie tworzył kopie ich odzieży. W niektórych przypadkach tworzył kopię, obserwując bezpośrednio pozujące osoby. Przebieg prac przerwał wybuch I wojny światowej.