W 1823 roku objął posadę profesora historii Kościoła i patrologii na Rheinischen Friedrich-Wilhelms-Universität w Bonn. Poza tym wykładał jeszcze teologię pastoralną oraz egzegezę Nowego Testamentu oraz pracował nad swoim dziełem poświęconym historii Kościoła. W Bonn poznał i został współpracownikiem znanego teologa Georga HermesaM. Schaich, Ritter, Joseph Ignaz, (w:) "Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon", tom 8, Bautz, Herzberg 1994, s. 414–415..
W 1830 roku wrócił do Wrocławia na uniwersytet. Przez wiele lat pełnił funkcję dziekana wydziału teologicznego oraz od 1835 do 1836 rektora tej uczelniRektorzy Uniwersytetu Wrocławskiego an stronie "www.historische-kommission-muenchen-editionen.de" [on-line] [dostęp: 3.03.2012]. Poza tym wciąż pracował duszpastersko. 1 grudnia 1840 roku został wikariuszem kapitulnym diecezji wrocławskiej. Jego kandydatura była brana pod uwagę na obsadzenie wakującego urzędu biskupa ordynariusza wrocławskiego przez papieża Grzegorza XVI. Mimo to nie otrzymał tego stanowiska na skutek sprzeciwu ze strony kapituły katedralnej. Ostatecznie objął je w 1843 roku Joseph Knauer, który mianował go wikariuszem generalnym. Piastował tę funkcję do śmierci Knauera w 1844 roku.