W 1922, będąc już wdowcem, przyjął chirotonię biskupią w ramach Żywej Cerkwi i objął katedrę stawropolską w jej strukturach. Rok później został przeniesiony do eparchii taganroskiej. We wrześniu 1923 złożył akt pokutny i zamieszkał w Jejsku jako biskup emerytowany. W 1930 zwrócił się do zastępcy locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego, metropolity Sergiusza, z prośbą o mianowanie go ordynariuszem jednej z wakujących katedr biskupich. Prośba została zaakceptowana i biskup Aleksander objął w 1930 katedrę barnaułską. Po roku został przeniesiony do eparchii rostowskiej, jednak już w 1932, z powodu złego stanu zdrowia, poprosił o powtórne przeniesienie w stan spoczynku i wrócił do Jejska.
W 1933 został aresztowany i oskarżony o organizację grupy cerkiewno-monarchistycznej, jak również o przygotowania do antyradzieckiego powstania. W śledztwie przyznał się do winy, został skazany na śmierć i rozstrzelany.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Bobrujsku Kategoria:Biskupi barnaułscy Kategoria:Biskupi rostowscy Kategoria:Biskupi Żywej Cerkwi Kategoria:Białoruscy biskupi prawosławni Kategoria:Rosjanie pochodzenia białoruskiego Kategoria:Ofiary represji politycznych w ZSRR Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1933