Cechy charakterystyczne W ciągu ponad 50 lat pracy nad architekturą sakralną Pieńkowski wypracował własny, rozpoznawalny styl. Elementami, które powtarzają się w jego realizacjach są żelbetowe prefabrykaty: m.in. „korytka z przeponkami” (stropy), „żyletkowe” prefabrykaty okienne. W celu stworzenia tła dla ołtarza często projektował ceglane reliefy. Chętnie stosował lokalne materiały i surowy beton. Wykorzystywał naturalną kolorystykę budulców.
Architekt we wnętrzach sakralnych dążył do osiągnięcia wrażenia „ciszy optycznej” i unikał elementów mogących rozpraszać uczestniczących w liturgii.
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (28 kwietnia 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie budownictwa przemysłowego”. Brązowa Odznaka SARP (1985)
Nagrody
Wyróżnienie (zespołowe) Podkomitetu Literatury i Sztuki Nagrody Państwowej Sekcja Architektury i Urbanistyki za twórczą pracę w dziedzinie architektury przy projekcie i budowie kompleksu Zakładów Przemysłu Tłuszczowego w Klemensowie (1955) Nagroda I stopnia Komitetu do Spraw Urbanistyki i Architektury za projekt Zakładów Przemysłu Tłuszczowego w Kruszwicy (1956) Nagroda zespołowa I stopnia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych za projekt elektrowni Adamów (1966)
Przypisy
Bibliografia