PC speaker charakteryzuje się niemożnością grania więcej niż jednego tonu naraz. Z tego powodu często był nazywany beeperem (buczkiem), szczególnie, gdy karty muzyczne stały się powszechnie dostępne. Innym określeniem jest głośniczek systemowy. Pomimo swoich ograniczeń, PC speaker zaczął być używany w niekonwencjonalny sposób do kreowania wrażenia muzyki polifonicznej bądź efektów dźwiękowych w grach komputerowych, takich jak seria gier przygodowych firmy LucasArts w połowie lat 90. Niektóre programy, takie jak MP (Module Player, 1989), ScreamTracker, Impulse Tracker, a nawet sterowniki Microsoft Windows mogły grać 4-bitowy dźwięk PCM za pomocą PC speakera, z użyciem modulacji szerokości impulsu (PWM). Jednakże ze względu na to, w jaki sposób PC speaker jest sterowany, te efekty często powodują zauważalne spowolnienie i zazwyczaj nie działają w komputerach, które są szybsze niż te, dla których program był pierwotnie napisany.