W 1811 roku został profesorem nadzwyczajnym na Królewskim Uniwersytecie Wrocławskim, powstałym z połączenia Akademii Leopoldyńskiej z Uniwersytetem Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. W 1813 roku był tam już profesorem zwyczajnym. W latach 1823–1824 piastował urząd rektora tej uczelniWładze Królewskiego Uniwersytetu Wrocławskiego na stronie www.historische-kommission-muenchen-editionen.de [on-line] [dostęp: 14.02.2013]. Zmarł w 1845 roku we Wrocławiu.
Dorobek naukowy Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się wokół szeroko pojętej medycyny. Do jego najważniejszych prac należą: Ueber Enthauptung im Allgemeinen, Breslau 1803. Ueber chirurgische Heilmittellehre, Breslau-Leipzig 1811. De methodo formulas medicas concinnandi, Breslau 1813. Die Lustseuche in allen ihren Richtungen und allen ihren Gestalten, 1816. Die Hülfe bey Vergiftungen und bey den verschiedenen Arten des Scheintodes, 1818. Die Kinderkrankheiten systematisch dargestellt, Breslau-Leipzig 1822-1826. Praktische materia medica, Breslau 1830, 1834.
Przypisy
Bibliografia Pagel, Julius Leopold, Wendt, Johan, (w:) "Allgemeine Deutsche Biographie", t. 41, 1896, s. 720.
Kategoria:Urodzeni w 1777 Kategoria:Zmarli w 1845 Kategoria:Niemieccy lekarze Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Toszku