W tym czasie jego rodzina stała się celem zatrzymań i gróźb ze strony służ publicznych, a żona Wided Lagha ofiarą nadużycia seksualnego, dokonanego i utrwalonego na nagraniu przez urzędników Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
W zamknięciu przebywał do początku 2011. Po jaśminowej rewolucji i obaleniu prezydenta Ben Alego 14 stycznia 2011, ponownie zaangażował się w działalność Partii Odrodzenia, która w marcu 2011 została zalegalizowana. Po wygranej partii w wyborach do Zgromadzenia Konstytucyjnego, objął 24 grudnia 2011 stanowisko ministra spraw wewnętrznych w rządzie Hammadiego al-Dżibalego.
Po rezygnacji z urzędu przez premiera al-Dżibalego w następstwie zabójstwa Szukriego Balida i nieudanej próby sformowania nowego, technokratycznego gabinetu, został 22 lutego 2013 desygnowany przez prezydenta Al-Munsifa al-Marzukiego na stanowisko premiera. Kryzys polityczny trwający w Tunezji, nasilony po udanym zamachu na Muhammada Brahmiego, zmusił al-Urajjida do dymisji rządu. Nowy gabinet został zaprzysiężony 29 stycznia 2014.
Przypisy
Kategoria:Premierzy Tunezji Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Tunezyjscy ministrowie Kategoria:Więźniowie polityczni w Tunezji