Początkowo kościół nie miał zakrystii, dobudowano ją do ściany prezbiterium. W 1895 roku odbyła się konsekracja kościoła, której dokonał ksiądz diecezji wrocławskiej, kardynał Georg Kopp. Podczas I wojny światowej zabrano kościelne dzwony, pozostawiono jedynie sygnaturkę. W 1927 roku z okazji poświęcenia nowych organów w kościele zagrał Feliks Nowowiejski. Ściany kościoła zostały pokryte bogatą polichromią autorstwa Juliusza Makarewicza. W 1931 roku przebudowano ołtarz. W 1972 roku odmalowano kościół pod otrzymaniu odszkodowania za szkody górnicze od Kopalni Węgla Kamiennego Prezydent, nie zachowano wówczas oryginalnej polichromii Juliusza Makarewicza, przebudowano także ołtarz główny. W 1992 roku kościół został ponownie odmalowany.
Architektura Kościół posiada 75-metrową wieżę neogotycką w fasadzie wschodniej nad kruchtą. Jest zbudowany w stylu neogotyckim, ale wiele łuków znajdujących się jego elewacjach ma formę zbliżoną do łuków półokrągłych. Prezbiterium świątyni mieści się od strony zachodniej, natomiast wieża, będąca częścią fasady - od strony wschodniej. Korpus kościoła to pseudobazylikowa, halowa, konstrukcja o trzech nawach, rozbudowana o transept z ramionami zamkniętymi pięciobocznie. Rozbudowanemu tak bardzo prezbiterium towarzyszy prosty, krótki korpus.