Najcenniejszym elementem wyposażenia świątyni jest szafowy ołtarz, pochodzący ze zniszczonej świątyni w Ostrowitem, ufundowany przez rodzinę von Wedel, datowany na XVI stulecie i 1 połowę XVII stulecia. Po 1945 został przeniesiony do kościoła pw. Chrystusa Króla w Dobiegniewie, a następnie do kościoła, w którym znajduje się obecnie. Ołtarz trzykrotnie przechodził konserwacje, które wpłynęły na jego wygląd. Pierwsza konserwacja miała miejsce w latach 1928–1930 i została wykonana przez warsztat odnawiania dzieł sztuki prof. M. Rutschmanna i Paula Thola. Potwierdza to zapis gotykiem wykonany na odwrocie szafy ołtarzowej o treści: „Dieser Altar und dieses Kirchlein wurden wieder hergestellt von der Werkstatt für Denkmalpflege Prof. M. Rutschmann u. Paul Thol in den Jahren 1928 u. 1930 L. Serber F. Voigt”, co w tłumaczeniu brzmi: „Ten ołtarz i kościółek zostały ponownie wykonane przez warsztat ochrony zabytków prof. M. Rutschmanna i Paula Thola w latach 1928–1930. L. Serber F. Voigt”. Konserwacji poddano wtedy przede wszystkim złocenia polichromii. Druga renowacja miała miejsce w 1952 roku. Potwierdza to odręczny zapis ołówkiem: „Został przewieziony i odnowiony 21. IX. 1952”.