Po powrocie do Moskwy krótko pracował w centrali NKWD, po czym wiosną 1934 przejął rezydenturę paryską. Prowadził działania skierowane przeciwko emigracyjnym organizacjom białogwardyjskim działającym we Francji, Belgii i Szwajcarii, a także częściowo w Niemczech i Polsce. Podczas działań związanych z rozpracowywaniem przywódcy Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) Jewhena Konowalca został aresztowany przez policję szwajcarską. Po szybkim wyjściu na wolność z powodu niemożności dalszego prowadzenia nielegalnej działalności wywiadowczej został odwołany do ZSRR. W 1938 został aresztowany przez NKWD. Na pocz. 1944 r. wyszedł na wolność, po czym skierowano go na okupowaną przez Niemców zachodnią Ukrainę w celu likwidacji podziemia ukraińskiego. Zagrożony aresztowaniem przez Abwehrę w Żytomierzu popełnił samobójstwo.
Linki zewnętrzne Biografia Iwana N. Kaminskiego
Bibliografia Александр Иванович Колпакиди, Клим Дегтярёв, Внешняя разведка СССР, 2009
Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Funkcjonariusze Czeki Kategoria:Funkcjonariusze NKWD Kategoria:Funkcjonariusze radzieckich służb specjalnych w Polsce Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Radzieccy samobójcy