W 1921 po m.in. walkach no decision z Rockym Kansasem i George’em „KO” Chaneyem (dwukrotnie) zmierzył się z tym ostatnim 18 listopada w Nowym Jorku o tytuł mistrza świata w nowo utworzonej kategorii junior lekkiej. Wygrał przez dyskwalifikację w 5. rundzie i został mistrzem świata. W obronie tytułu pokonał 6 lipca 1922 w Nowym Jorku Jackiego Sharkeya, a 15 sierpnia tego roku, równie z w Nowym Jorku, zdobył wakujące mistrzostwo świata wagi piórkowej w wersji NYSAC po znokautowaniu w 9. rundzie Danny’ego Frusha. 28 sierpnia tego roku ponownie obronił tytuł w wadze junior lekkiej wygrywając z Vincentem Martinem, a 2 lutego 1923 po raz kolejny, po pokonaniu Elino Floresa. Tytuł mistrza świata wagi junior lekkiej stracił 30 maja 1923 w Nowym Jorku, gdy pokonał go Jack Bernstein.