XVII, 1972, s. 529–531. W 1560 r. uzyskał przywilej budowy warzelni soli w Toruniu. Od 1568 roku Loitz wraz z bratankiem Janem był członkiem Komisji Morskiej powołanej przez Zygmunta AugustaStanisław Bodniak, "Komisja morska Zygmunta Augusta", "Rocznik Gdański" R. 4-5, 1930-1931"Komisja Morska. Tekst polski dokumentów erekcyjnych", (tłum. Wanda Jaszczołt), Nautologia, rok III (1968), nr 1-2 (9-10), s. 37-42. W latach 1568-69 pośredniczył w pozyskaniu pożyczki 100 tysięcy talarów dla Zygmunta Augusta, zabezpieczonej na dochodach Komisji Morskiej. Formalnie kredytodawcami byli książęta pomorscy, choć głównym dostawcą kapitału były rodziny patrycjuszowskie z Pomorza i Brandenburgii, w tym dom Loitzów. Sam Stefan Loitz zapewnił 9 tys. talarówStanisław Bodniak, "Polska a Bałtyk za ostatniego Jagiellona", Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej, nr 3, 1939–1946, s. 126. W 1570 uczestniczył jako jeden z wysłanników królewskich w kongresie szczecińskimStanisław Bodniak, "Kongres szczeciński na tle bałtyckiej polityki polskiej", Kraków 1929, s. 32. Kryzys handlu zbożem i solą, wzrost kosztów transportu przez Sund oraz obciążenia związane z pożyczką dla Zygmunta Augusta zachwiały finansami domu handlowo-bankowego Loitzów, doprowadzając go do kryzysu płynności i niewypłacalności na Pomorzu.