Pod koniec 1936 roku siatka wywiadowcza została przekształcona w warszawską rezydenturę Razwiedupra. Najcenniejszymi współpracownikami byli: urzędnik ambasady III Rzeszy Gerhard Kegel (ps. „HWC”), posiadający dostęp do informacji ekonomicznych oraz małżeństwo dziennikarzy z Wrocławia – Kurt Welkisch (ps. „AWS”) i Margarita Welkisch (ps. „LCL”). Kurt Welkisch pod koniec 1935 roku skłonił do współpracy nieznanego funkcjonariusza Abwehry, który w źródłach rosyjskojęzycznych występuje pod oznaczeniem „kapitana K”. Otrzymał on pseudonim „18”. Małżeństwo Welkisch przekazywało głównie informacje o charakterze polityczno-wojskowym. Ilse Stöbe udało się ponadto zwerbować Rudolfa von Scheliha, który w ambasadzie III Rzeszy pełnił funkcję sekretarza ambasadora Hansa Adolfa von Moltke. Otrzymał on pseudonim „Aryjczyk”. Jego motywy współpracy były nie ideologiczne, lecz patriotyczne, gdyż był przeciwnikiem NSDAP i polityki prowadzonej przez Adolfa Hitlera. Ponieważ nienawidził komunizmu, jego werbunek został przeprowadzony w taki sposób, żeby myślał, że współpracuje z brytyjskim wywiadem. Dzięki niemu Sowieci otrzymywali bardzo cenne informacje związane z różnymi kwestiami polityki wewnętrznej władz III Rzeszy. Pod koniec 1938 roku Ilse Stöbe została referentem do spraw kultury oddziału kobiecego NSDAP w Warszawie.