Piotr Iljicz Gudimowicz (; ur. w Nowogrodzie Siewierskim, zm. w 1993) – radziecki funkcjonariusz służb specjalnych.
Życiorys W 1920 ukończył szkołę średnią. Od marca 1921 pracował jako kopista w ujezdnym wojenkomacie w Nowogrodzie Siewierskim. Następnie wstąpił do Armii Czerwonej. Służył w oddziałach kawalerii. We wrześniu 1924 został zdemobilizowany. Znalazł pracę jako urzędnik w rajwojenkomacie w Tuapse. W 1928 wstąpił do Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików). Ukończył kursy robotnicze w Tuapse, a następnie instytut inżynierów budownictwa komunistycznego w Nowoczerkasku. Od 1933 służył w organach bezpieczeństwa państwowego. Ukończył centralną szkołę OGPU w Moskwie, po czym w 1934 objął funkcję zastępcy szefa oddziału politycznego OGPU w Kraju Saratowskim. Po pewnym czasie został zastępcą pracownika operacyjnego. W 1938 ukończył szkołę specjalnego przeznaczenia NKWD, po czym został zastępcą szefa jednego z oddziałów V Wydziału (wywiad) Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego.