Po ukończeniu kursu oficerów sztabów w Wyższej Szkole Piechoty w Rembertowie (1948–1949) był oficerem operacyjnym 12 Pułku Piechoty w Pleszewie, a następnie szefem sztabu tego pułku, który został w międzyczasie przeniesiony do Gorzowa Wielkopolskiego. W październiku 1952 został dowódcą 13 Pułku Piechoty w Ciborzu koło Świebodzina (w strukturze 4 Dywizji Piechoty w Krośnie Odrzańskim). W latach 1953–1954 był szefem sztabu 4 Dywizji Piechoty w Krośnie Odrzańskim. Od sierpnia 1954 przebywał na Wyższym Kursie Akademickim w Akademii Sztabu Generalnego WP, który ukończył w sierpniu 1955. W kolejnych latach służył w sztabie Śląskiego Okręgu Wojskowego jako szef Wydziału w Oddziale Operacyjnym (do 1959). W latach 1959–1961 studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. Po powrocie do kraju został zastępcą szefa Oddziału Operacyjnego w Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnym WP, a następnie szefem Zespołu w Sztabie Planowania Rozwoju Obronnego Kraju.