Elewacja zachodnia została podzielona na trzy części. Centralna wieża, wysunięta względem korpusu, została rozczłonkowana na kondygnacje oddzielone gzymsami. Smukłe okna i arkadowe portale nawiązują do wertykalnego układu elewacji. Wieża została zwieńczona półszczytami i sterczynami. Elewacje północna i południowa są symetryczne, podzielone na dwie kondygnacje. Boniowane pilastry podkreślają narożniki korpusu oraz transeptu. W elewacjach umieszczono prostokątne i pełnołukowe okna. Elewacja wschodnia odpowiada stylistycznie pozostałym elewacjom, zamykając bryłę prezbiterium.
Otwory okienne kościoła są ujednolicone, rozmieszczone rytmicznie i symetrycznie wzdłuż osi podłużnej budowli. Elewacja jest przepruta dwiema kondygnacjami okien. Na poziomie przyziemia dominują mniejsze okna zamknięte pełnołukowo, z wyjątkiem otworów w prezbiterium, które wtórnie zblendowano. Otwory drugiej kondygnacji mają zamknięcia koszowe i są zaakcentowane tynkowymi opaskami. Wieżyczki schodowe oświetlają pojedyncze, wąskie okienka z pełnołukowymi zamknięciami. W ścianie transeptu znajdują się okulusy, a szczyt wieży elewacyjnie wzbogacają trzy pełnołukowe blendy – wąska środkowa oraz boczne. Wyższe kondygnacje wieży przepruto smukłymi, biforyjnymi otworami z pełnołukowymi zamknięciami.