Po tych wydarzeniach pozostali uczniowie Bojczuka nie współpracowali już dalej.

W 1952 roku wydano nakaz zniszczenia wszystkich dzieł Bojczuka znajdujących się w muzeum we Lwowie. Niektóre jego prace udało się odzyskać dzięki lwowskiej artystce Jarosławnie Muzyci, które przechowała monumentalistyczne dzieła malarza.

Uczniowie Mychajła Bojczuka: Tymofij Bojczuk (brat), Kyryło Gwozdyk, Antonina Iwanowna, Serhij Kołos, Oksana Pawłenko, Iwan Padałka, Aleksander Myzin, Wasyl Sedljar, Mykoła Rokicki.

W swojej twórczości nawiązywał do meksykańskiego artysty – Diego Rivery. Oprócz tego, od 1909 roku pracował również w dziedzinie grafiki.

Upamiętnienie 1990 – ustanowiono artystyczną nagrodę imienia Mychajła Bojczuka w Tarnopolu 1991 – we Lwowie, Kijowie i Tarnopolu odbyła się wystawa: „Bojczuk i bojczukiści, bojczukizm” 1992 – we wsi Romaniwka Bojczukowi i jego braciom postawiono pomnik 2000 – imię Mychajła Bojczuka nadano Kijowskiemu Instytutowi Sztuki i Designu.

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Taternicy Kategoria:Ukraińscy malarze Kategoria:Ukraińskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1937