Dopiero pod ich naciskiem dołączył utwór do antologii.
W czasach napisania wiersza część protestantów z rezerwą odnosiła się do Świąt Bożego Narodzenia i uznawała je za „katolicką ignorancję i oszustwo”. Mimo to, wśród elit wschodniego wybrzeża USA, wyprzedzały one Nowy Rok jako najważniejsze święto rodzinne w sezonie zimowym. Dlatego autor, który wizję Świętego Mikołaja zapożyczył od swojego przyjaciela Washingtona Irvinga, kazał przybyć swojemu „staremu wesołemu elfowi” w Wigilię. W ten sposób odwrócił uwagę od Dnia Bożego Narodzenia i trudnych konotacji religijnych. W efekcie nowojorczycy przyjęli za Moore'em wersję Bożego Narodzenia jako świąt dla dzieci, tak jakby to czynili od zawsze.
W An American Anthology, 1787–1900 redaktor Edmund Clarence Stedman opublikował wiersz w wersji Moore’a, która zawierała niemiecką pisownię imion reniferów Donder i Blitzen (po polsku popularnie Swarek i Strzała, a w tłumaczeniu Pauliny Zaborek Piorun i Błyskawica), zamiast wcześniejszej Holenderskiej wersji z 1823 roku Dunder i Blixem. Nowe wydania często zawierają zmiany, które odzwierciedlają rozwój języka i wrażliwości kulturowej. Na przykład angielskie słowo „ere” z wersu But I heard him exclaim ere he drove out of sight, które wyszło z użycia i oznaczało „zanim”, jest często zamieniane na nowocześniejszą wersję: „as” czyli „kiedy”.