Poza centralą mieszczącą się we Lwowie bank utworzył dwa oddziały: krakowski (utworzony 1 stycznia 1912 na bazie przejętego Domu Bankowego Mendelsburg) oraz drohobycki (utworzony 4 lutego 1913). Pierwszy z nich zaangażowany był głównie na terenie Zagłębia Krakowskiego, drugi w Zagłębiu Drohobyckim. Ponadto przed 1914 Bank Przemysłowy miał swoje udziały w wielu firmach na terenie Galicji m.in. w Cukrowni „Chodorów”, Towarzystwie Wyrobu Zapałek „Helios”, Fabryce Maszyn L. Zieleniewski, Elektrowni Okręgowej w Sierszy, Towarzystwie Eksploatacji Soli Potasowych w Kałuszu. Podczas I wojny światowej bank podporządkował sobie Dom Bankowy H. Ripper i Ska w Krakowie.
W 1918 zmieniono nazwę na Polski Bank Przemysłowy SA (PBA). Rozszerzył on wówczas działalność na całe terytorium II Rzeczypospolitej. Wzmocnieniem jego pozycji stało się wykupienie z rąk czeskiego Union-Banku a następnie przyłączenie Śląskiego Banku Przemysłowego w Bielsku. W połowie lat dwudziestych PBA miał już 14 oddziałów mieszczących się Borysławiu, Dąbrowie Górniczej, Drohobyczu, Jaśle, Krakowie (2 oddziały), Krośnie, Łodzi, Poznaniu, Rzeszowie, Sanoku, Sosnowcu, Stryju i Warszawie. Szczególnie prężnym okazał się oddział warszawski. Od 1921 działał też oddział w Gdańsku (Polnische Industriebank) przy Langer Markt 35 (ob.