Trójca Święta ze Świerzawy lub Tron Łaski ze Świerzawy – gotycki obraz namalowany przez nieznanego artystę śląskiego, lub czeskiego, najpewniej przed 1345 rokiem. Dzieło to przedstawia tronującego Boga Ojca, ukrzyżowanego Syna Bożego i Ducha Świętego w typie Tronu Łaski. Obraz ten jest jednym z najstarszych zachowanych dzieł malarstwa tablicowego znanych w obecnej sztuce Polski i Śląska. Dzieje Nieznane są dawniejsze dzieje obrazu. Odnaleziony we wrześniu w roku 1898 na strychu plebanii kościoła Świętych Jana Chrzciciela i Katarzyny Aleksandryjskiej w Świerzawie na Dolnym Śląsku obraz został ofiarowany do ówczesnego Erzbischöfliches Diözesanmuseum we Wrocławiu. Po 1945 znajdował się w Państwowych Zbiorach Sztuki na krakowskim Wawelu, następnie w 1964 roku przekazany do ówczesnego wrocławskiego Muzeum Śląskiego (obecnego Muzeum Narodowego), gdzie prezentowany jest do dziś. Wygląd Tematem obrazu jest Trójca Święta. Zasiadający na tronie Bóg Ojciec został tu ukazany jako pełen godności, sędziwy starzec, który spogląda na wprost, w stronę odbiorcy. Jego twarz charakteryzuje się ciemną, oliwkowo-ugrową karnacją, konturowo zaznaczonymi ciemnymi oczami, podkreślonymi różowatymi tonacjami policzkami, czerwonawymi ustami oraz długimi falującymi siwymi włosami i bujnym zarostem, z linearnie zaznaczonymi kosmykami.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Trójca Święta ze Świerzawy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.