Ze względu na rozległość portu oraz jego podział przez Kanał Portowy utworzono oddziały na wyspie Ostrów (obecnie Zakładowa Zawodowa Straż Pożarna Gdańskiej Stoczni „Remontowej”) oraz na wschodnim nabrzeżu Kanału na tzw. Wisłoujściu. W latach późniejszych powstał także oddział statków pożarniczych.
W 1948 powołano Ośrodek Wyszkolenia Pożarnictwa Morskiego, który szkolił kadrę dla potrzeb własnych oraz dla innych jednostek. W 1951 oddano do użytku nowoczesną strażnicę. Jednocześnie nastąpiła poprawa jeżeli chodzi o zaopatrzenie w sprzęt gaśniczy i specjalistyczny. Straż otrzymała również swój pierwszy statek pożarniczy m/s „Płomień” pochodzący z demobilu.
Zgodnie z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa życia na morzu (późniejsze SOLAS) port był zobowiązany do utrzymywania jednostki straży pożarnej o odpowiedniej wielkości i wyposażeniu. Zakupiono samochody pożarnicze: gaśniczy „Scania – Vabis” oraz drabinę mechaniczną „Mery Water”. Załoga we własnym zakresie wyremontowała i przystosowała do potrzeb porzucone samochody (m.in. Denis, Mack, Fordson). W miejsce wysłużonego statku m/s „Płomień” w 1952 zbudowano m/s „Strażak 1”, a następnie m/s „Strażak 2”. W 1966 zakupiono ciężki statek pożarniczy m/s „Strażak 3”. Efektem tych działań był znaczny spadek ilości pożarów z 60 w latach 40. do 18 w roku 1952.