Miał słaby wzrok, bo chorował na kataraktę. Chodził zawsze z laską. Zmarł w 1959 we Wrocławiu, chorując nieprzerwanie od 1951 na gruźlicę, której nabawił się podczas okupacji. Został pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca. Po jego śmierci imieniem Iwona Jaworskiego nazwano jedną z ulic Wrocławia na Osiedlu Marszowice oraz salę Rady Wydziału Prawa Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego (sala 119, budynek A).
Jego syn, Władysław Leopold (1929-2017), początkowo był asystentem u Lesława Adama, następnie profesorem Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia Akta Archiwum Uniwersytetu Wrocławskiego, sygn. RK-120, Akta osobowe (Jaworski Iwo). „Gazeta Robotnicza” (Wrocław) 1959, nr 73-74. Jaworski Iwo Leopold, [w:] Wielka encyklopedia PWN, t. 12, Warszawa 2002, szp. 483. Koredczuk J., Iwo jaworski - „Aktywista”, [w:] idem, Wspomnienia i plotki, czyli o tych, co odeszli, lecz w pamięci pozostali, Prawo CCCIII, Studia historycznoprawne, pod red. A. Koniecznego, Acta Universitatis Wratislaviensis No 3015, Wrocław 2007, s. 85-88. Maciejewski M., Jaworski Iwo, [w:] Encyklopedia Wrocławia, pod red. J. Harasimowicza, Wrocław 2001, szp. 307. „Słowo Polskie" (Wrocław) 1959, R. 15, nr 71-72. Twórcy i badacze kultury zmarli w 1959 roku, „Znak” 1960, R. XIII, nr 82, s.