W czasie walk o Lwów, od 6 listopada do 31 grudnia 1918, służył w Wojsku Polskim pracując jako inżynier ruchu w wojskowych warsztatach automobilowych. W czasie wojny polsko-bolszewickiej, w lipcu 1920 roku wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i pełnił służbę żołnierską do końca działań wojennych, na pociągu pancernym „Pionier”. Brał udział w bitwach pod Radziwiłłowem, Brodami, Kontami, Zadwórzem, Winnikami, Mikołajowem i Krasnem.
W latach 1910–1918 był redaktorem „Czasopisma Technicznego”. Od 1912 do 1923 roku był kuratorem Towarzystwa „Bratniej Pomocy” Studentów Politechniki Lwowskiej, w roku 1921 otrzymał tytuł członka honorowego. W roku 1923 został mianowany członkiem przybranym, a w roku 1924 członkiem czynnym Polskiego Towarzystwa Naukowego we Lwowie, w roku 1923 członkiem czynnym Akademii Nauk Technicznych w Warszawie.
Zmarł we Lwowie, pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim (pole nr 60).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Krzyż Obrony Lwowa Krzyż Armii Ochotniczej 1920 Odznaka pamiątkowa „Orlęta” Odznaka pamiątkowa V Odcinka Obrony Lwowa – Szkoły Sienkiewicza Źródło: „Czasopismo Techniczne” Nr 3/1927
Przypisy
Bibliografia Biografia.
Linki zewnętrzne Publikacje Stanisława Anczyca w bibliotece Polona