w 2006 debiutował jako autor książek dla dzieci. Prowadził również szkolenia i wykłady m.in. dla LOKK i ministerstwa ds. integracji.

Działalność polityczna Zaangażował się w działalność polityczną w ramach socjalliberalnej Det Radikale Venstre. W 2002 został po raz pierwszy wybrany do rady miejskiej Kopenhagi, a od 2006 pełnił w niej funkcję przewodniczącego grupy radnych swojego ugrupowania. Bez powodzenia kandydował do parlamentu w 2005 z okręgu obejmującego kopenhaską dzielnicę Vesterbro i następnie w 2007 z okręgu Nørrebro. Od stycznia do kwietnia 2011 wykonywał w Folketingecie mandat deputowanego w zastępstwie Lone Dybkjær jako stedfortræderStedfortræder – zastępca poselski; osoba, która wprawdzie nie uzyskała własnego mandatu, jednak w razie np. dłuższego urlopu czy rezygnacji z mandatu przez konkretnego deputowanego zastępuje go w pracy parlamentarnej (por. ).. W 2003, 2006 i 2007 był nominowany do nagrody dla „polityka roku”, przyznawanej przez LGBT Danmark.

W wyborach samorządowych w 2009 uzyskał wyższe poparcie niż otwierający listę wyborczą radykałów Klaus Bondam. Odmówił jednak objęcia funkcji w zarządzie miasta, wskazując, że wiązałoby się z udzieleniem mu poparcia przez Duńską Partię Ludową.