Do 1968 służył w Marynarce Wojennej, a następnie przeszedł do Głównego Kwatermistrzostwa WP, gdzie służył w latach 1968-1978, początkowo jako starszy pomocnik szefa wydziału, a od 1975 szef oddziału systemów kierowania. W latach 1978–1980 starszy oficer Zarządu III w Sztabie Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw-Stron Układu Warszawskiego w Moskwie. Po powrocie do kraju został kwatermistrzem i zastępcą dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego ds. kwatermistrzowskich. 27 września 1984 na mocy uchwały Rady Państwa PRL otrzymał nominację na stopień generała brygady; nominację wręczył mu 10 października 1984 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński.

Inicjator i współtwórca przedsięwzięć rewaloryzacji zabytków w Warszawie i Warszawskim Okręgu Wojskowym. Był głównym organizatorem wystawy "Ochrona zabytków w działalności Warszawskiego Okręgu Wojskowego", otwartej w styczniu 1989 na Zamku Królewskim w Warszawie. Był także członkiem Zarządu CWKS Legia Warszawa i prezesem sekcji zapasów klasycznych w tym klubieJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Ż, Toruń 2010, s. 267.