Po przeglądzie wojsk Rohanu w Dunharrow ruszył u boku monarchy na odsiecz Minas Tirith.

Król Rohanu Uczestnicząc w wielkiej bitwie na polach Pelennoru, po śmierci króla Théodena, objął przywództwo nad Rohirrimami. Jako jeden z wodzów Armii Zachodu brał następnie udział w ostatniej batalii pod Morannonem. Po pokonaniu Saurona, uczestniczył w uroczystościach na polach Cormallen i koronacji króla Elessara.

Rządy w Czwartej Erze Objąwszy tron Rohanu, Éomer okazał się dobrym władcą. Zapoczątkował Trzecią Dynastię Rodu Eorla. Panował do końca swego życia, przez sześćdziesiąt cztery lata, najdłużej ze wszystkich dotychczasowych władców Marchii, z wyjątkiem Aldora. Królestwo w tym czasie rozkwitało, (...) ludność w dolinach i na równinie wzrosła w dwójnasób, stadniny mnożyły się wielokrotnie. Éomer uporządkował również sprawy wewnętrzne państwa. Odnowił też wobec króla Elessara przysięgę Eorla i wspierał Zjednoczone Królestwo Arnoru i Gondoru w konfliktach z jego wrogami.

W 3021 roku Trzeciej Ery, poślubił Lothíriel, córkę księcia Dol Amrothu Imrahila, z którą miał syna, Elfwina Pięknego, następnego króla Rohanu.

Podczas Wojny o Pierścień, Éomer blisko zaprzyjaźnił się z Aragornem, Imrahilem i Meriadokiem Brandybuckiem.