thumb|240px|Nagrobek Jana Fondalińskiego na Starym Cmentarzu w Łodzi Jan Fondaliński (ur. 14 lipca 1900 w Wyśmierzycach, zm. 5 sierpnia 1971 w Łodzi) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy łódzki w latach 1957–1971.
Życiorys Urodził się 14 lipca 1900 w Wyśmierzycach. Ukończył gimnazjum filologiczne w Sandomierzu. Kształcił się w seminarium duchownym w Łodzi. 30 listopada 1924 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Wincentego Tymienieckiego. Po krótkim okresie pracy duszpasterskiej w diecezji łódzkiej uzupełniał studia w Louvain i Lwowie, gdzie w 1933 uzyskał stopień kandydata nauk pedagogicznych. W 1936 na wydziale teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie uzyskał magisterium. Pełnił funkcje prefekta oraz ojca duchownego łódzkiego seminarium duchownego, administratora parafii dziekana w Brzezinach Łódzkich. Wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau. Po wyzwoleniu pracował jako prefekt w szkole polskiej w Paryżu, studiował na Uniwersytecie Paryskim.