W następnym 1963 roku do rozgrywek o Puchar przystąpiły tylko kluby francuskie i włoskie (4 przedstawiciela), ale tym razem z wzorem podobnym do sezonu 1962 (ćwierćfinały, półfinały i finał).
Kolejny turniej nazywał się Puchar Przyjaźni włosko-hiszpańskiej (wł. Coppa dell’Amicizia Italo-Spagnola, hiszp. Copa de la Amistad Español-Italiana). Juventus F.C. i Real Madryt uzgodniły rozegrać dwa mecze, jeden w Turynie, a drugi w Madrycie. Pierwszy mecz (1:3) odbył się w Turynie w 1963 roku, rewanż (0:2), z powodu zajętości w kalendarzu przez dwóch klubów, został rozegrany w Madrycie dopiero w 1965 roku. Remis po zakończeniu dwóch gier zmusił do wykonania rzutów karnych aby wyznaczyć zwycięzcę.
Po rocznej przerwie, został reaktywowany, tym razem Puchar Przyjaźni włosko-szwajcarskiej (wł. Coppa dell’Amicizia Italo-Svizzera, fr. Coupe de l’Amitié Suisse-Italienne, niem. Pokal der Schweizerische-Italienisch Freundschaft). Dwie edycje odbyły się w 1967 i 1968 całkowicie na boiskach Szwajcarii z udziałem trzech drużyn włoskich i trzech szwajcarskich. Każdy zespół rozegrał trzy mecze z trzema uczestnikami z drugiego kraju, a za zwycięzcę uznawano zespół, który zdobył najwięcej punktów, liczonych w jednym ogólnym rankingu.