Był kilkakrotnie ministrem oświaty i ministrem spraw zagranicznych oraz dwukrotnie premierem w latach 1906–1908 i 1911–1912Kinmochi Saionji na stronie Kantei [dostęp 2014-01-16] z ramienia partii Rikken Seiyūkai (Konstytucyjne Stowarzyszenie Przyjaciół Polityki), której był współtwórcą i przewodniczącym w latach 1903–1914.
W latach 1900–1903 był przewodniczącymSaionji na stronie weblio.jp [dostęp 2014-01-16] Sūmitsu-inKinmochi Saionji w Gale Encyclopedia of Biography [dostęp 2014-01-16], tajnej rady cesarza (wzorowanej częściowo na brytyjskiej Privy Council), która istniała w latach 1888–1947.
Od 1912 do końca życia pełnił funkcję genrō, doradcy cesarza, od 1924 jako jedyny.
W 1919 był przewodniczącym delegacji japońskiej na konferencji pokojowej w Paryżu. W rzeczywistości jednak przewodził jego zastępca, Nobuaki Makino. Z nieznanych przyczyn Saionji zszedł na drugi plan, tłumacząc się złym stanem zdrowiaParis Peace Conference [dostęp 2014-01-16]. Mimo biernej postawy, po powrocie do kraju otrzymał w „uznaniu zasług” tytuł kōshaku.