Po opuszczeniu Rostowa przez Niemców sobór funkcjonował nadal jako świątynia.
Diecezja wznowiła działalność w 1943, a jej terytorium objęło obszar zniesionej eparchii dońskiej i nowoczerkaskiej.
27 lipca 2011 z eparchii rostowskiej wydzielono eparchię szachtyńską i eparchię wołgodońską. 6 października 2011 trzy wymienione eparchie połączono w metropolię dońską.
Biskupi rostowscy i taganroscy (1919–1936) Arseniusz (Smoleniec) (24 maja 1919 – 1 listopada 1927) Serafin (Siliczew) (27 października 1927 – 17 listopada 1931) Aleksander (Białozor) (1931 – 1932) Mikołaj (Amasijski) (22 listopada 1933 – 1935) Dionizy (Prozorowski) (styczeń – koniec 1936) Mikołaj (Amasijski) (1942 – 1943) – po raz drugi
rostowscy i taganroscy (1943–1948) Eleuteriusz (Woroncow) (10 sierpnia 1943 – 5 kwietnia 1946) Serafin (Szarapow) (14 kwietnia 1946 – 30 października 1947) Sergiusz (Łarin) (30 października 1947 – 19 października 1949)
rostowscy i nowoczerkascy (24 lutego 1948 – 1954) Mikołaj (Czufarowski) (19 października 1949 – 23 marca 1951) Beniamin (Fiedczenkow) (23 marca 1951 – 28 listopada 1955)
rostowscy i kamieńscy (1954–1957) Flawian (Iwanow) (28 listopada 1955 – 7 października 1958)