Erazm Antoni ŁobaczewskiW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Erasm Łobarzewski”. Łobaczerwscy herbu łada byli inną rodziną szlachecką, zob. herbu Jastrzębiec (ur. 28 maja 1835 w Pilznie, zm. 9 sierpnia 1899 w Zagórzu) – doktor praw, adwokat, burmistrz Sanoka i Przemyśla, właściciel Zagórza, działacz społeczny.
Życiorys Erazm Antoni Łobaczewski wywodził się z rodu Łobaczewskich herbu Jastrzębiec, używających przydomku „Wnuczek” (w zapisie Wnuczek-Łobaczewski). Urodził się 28 maja 1835 w Pilźnie w polsko-austriackiej rodzinie we Lwowie jako syn Wawrzyńca Hipolita (urzędnik podatkowy, w poł. lat 50. XIX wieku zamieszkały w Kolbuszowie) i Apolonii z domu Aliser. Miał brata Ignacego Leonarda (radca C. K. Wyższego Sądu Krajowego, zm. 1900), wraz z którym w 1896 otrzymał od cesarza Franciszka Józefa zatwierdzenie staropolskiego szlachectwa.