Zbrodnie w Pawlikówce – zbrodnie dokonane w dniach 5-7 kwietnia 1944 r. na polskich mieszkańcach wsi Pawlikówka, położonej w powiecie kałuskim województwa stanisławowskiego, podczas niemieckiej okupacji tych ziem. Zbrodni dopuścił się oddział Ukraińskiej Powstańczej Armii.
Przed zbrodnią Przed II wojną światową Pawlikówka liczyła około 300 gospodarstw, w których mieszkało około 1500 osób. Skład narodowościowy był mieszany, połowę mieszkańców stanowili Polacy, połowę Ukraińcy. Polacy mieszkali głównie w samej Pawlikówce oraz w przysiółku Budostan. Ukraińcy przeważali w przysiółkach Baranówka i Czeryszenka.
Pierwszą ofiarą w Pawlikówce był gospodarz o nazwisku Gurdak, zabity w lipcu 1943 roku. Pod wpływem doniesień o narastaniu fali mordów ukraińskich nacjonalistów, Polacy w Pawlikówce przystąpili do kopania schronów i ziemianek mających być schronieniem w trakcie napadu UPA. Często nocowano w tych ziemiankach oraz w pobliskim lesie, jednak trudne warunki pogodowe zniechęcały do takiego zachowania.
Wkrótce przed napadem na wieś niektórzy Ukraińcy ostrzegali Polaków przed oddziałem UPA, który przekroczył Dniestr i zbliżał się do Pawlikówki.