thumb|Kpt. Leon Pieczyński prowadzi defiladę w Warszawie. thumb|Kpt. Leon Pieczyński (drugi z lewej) w oflagu Prenzlau (1940). thumb|Kpt. Leon Pieczyński z żoną Stanisławą i synem Januszem w warszawskich Łazienkach (28. X.1937).
Leon Pieczyński (ur. 10 kwietnia 1902 w Saarlouis, zm. 11 października 1990 we Wrocławiu) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Leon Pieczyński urodził się 10 kwietnia 1902 roku w Saarlouis, w rodzinie Jana, majora lekarza weterynarii armii pruskiej, i Heleny z Drobników, siostry poznańskiego chirurga Tomasza Drobnika. Po wystąpieniu ojca z armii rodzina zamieszkała w Ostrowie Wielkopolskim, gdzie Jan Pieczyński pełnił obowiązki powiatowego lekarza weterynarii.
W latach 1911–1918 był uczniem gimnazjum męskiego w Ostrowie Wlkp. Od 31 grudnia 1918 brał udział w powstaniu wielkopolskim, w składzie kompanii ostrowskiej, która w nocy 31 grudnia 1918 opanowała Ostrów Wielkopolski, tworząc tzw. Republikę Ostrowską. W tej kompanii, a później w 1 kompanii 12 pułku strzelców wielkopolskich brał udział w działaniach powstańczych na południowym froncie (Czarny Las, Granowiec itd).