84..
W sumie w latach 1917–1918 doszło do 90 pogromów, głównie między sierpniem a październikiem 1917 oraz pomiędzy marcem a majem 1918.
Według P. Keneza, dawna carska Rosja po I wojnie światowej zbrutalizowała się, a z rozpoczęciem wojny domowej duże ilości broni dostały się w ręce nieregularnych sił zbrojnych. Na skutek słabości władzy cywilnej i upadku tradycyjnych więzów, Żydzi stali się szczególnym celem ataków. W nowej, XX-wiecznej wersji antysemityzmu, propagowano zarzut rzekomych intencji zapanowania nad światem (por. np. Protokoły mędrców Syjonu)P. Kenez, Pogroms..., s. 292..
W listopadzie 1918 wybuchła wojna polsko-ukraińska. 21 listopada polskie oddziały pod dowództwem Czesława Mączyńskiego przejęły z rąk Armii Halickiej Lwów. Nazajutrz część żołnierzy, cywilów i ochotników milicji wszczęła pogrom ludności żydowskiej i ukraińskiej. Po trzech dniach fali przemocy spośród kilkuset ofiar, zginęło między 52 a 150 Żydów, około 450 odniosło rany, zaś około 500 domów mieszkalnych i sklepów splądrowano.