22 grudnia 1948 roku wraz z innymi zakonnikami zgromadzenia marianów został wydalony z Chin do Związku Radzieckiego i oddany w ręce NKWD. Został osadzony w więzieniu w Czycie. Przebywał tam prawie rok. W trakcie pobytu w więzieniu i w oczekiwaniu na proces był wielokrotnie przesłuchiwany. W 1949 roku został skazany na 25 lat łagru. Przebywał w kilku obozach karnych na Syberii i w Kazachstanie w okolicach: Angarłagu, Bracka, Omska i Czurbaj Niura. Pracował na budowach i przy wyrębie lasów. Zachorował na dystrofię oraz na malarię. Za niepodporządkowywanie się dyscyplinie i odprawianie mszy świętych dla więźniów odbywał karę w łagrach o zaostrzonym rygorze. W 1955 roku został zwolniony z odbywania kary i deportowany do Polski. Zamieszkał w klasztorze marianów w Grudziądzu, a następnie przebywał w domach zakonnych w: Gietrzwałdzie, Warszawie, Głuchołazach, ponownie w Grudziądzu, Licheniu i we Włocławku. Pełnił funkcje wykładowcy w przyklasztornych seminariach duchownych oraz pracował jako duszpasterz w obrządku łacińskim. W latach 1965–1969 był ojcem duchownym i spowiednikiem kleryków w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku.