W następnym roku został aresztowany i skazany na karę śmierci, którą jednak cofnięto, kiedy przed kamerami telewizji przyznał się do zarzucanych mu czynów. Wyszedł na wolność 20 grudnia 1986 dzięki wstawiennictwu rządu hiszpańskiego, po czym ponownie wyjechał z kraju. Po raz kolejny osiadł w Miami, lecz w odróżnieniu od członków tamtejszej opozycji miał inny pogląd na relacje z reżimem Castro. 20 stycznia 1993 założył organizację Cambio Cubano, która opowiadała się za dialogiem z Fidelem Castro i pokojową drogą przemian. W czerwcu 1995 spotkał się w Hawanie z kubańskim dyktatorem, za co został przez emigrantów w Miami nazwany zdrajcą. W 2003 powrócił na Kubę i za zgodą rządu Castro osiedlił się tam na stałe. Dążył do „otwarcia politycznego” wyspyMarcin Gawrycki, Natalia Bloch, Kuba z serii Historia państw świata w XX wieku, Wydawnictwo TRIO, Warszawa 2010, , s. 214..
Przypisy
Bibliografia Marcin Gawrycki, Natalia Bloch, Kuba z serii Historia państw świata w XX wieku, Wydawnictwo TRIO, Warszawa 2010, .
Linki zewnętrzne Na Kubie zmarł Eloy Gutierrez-Menoyo – towarzysz broni, a później przeciwnik Fidela Castro – wp.pl
Kategoria:Kubańscy dysydenci Kategoria:Kubańscy politycy Kategoria:Kubańscy wojskowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie Kategoria:Rewolucja kubańska Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2012