Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939, ewakuowany do Rumunii, w listopadzie tego roku powrócił do Warszawy. Był kierownikiem Referatu Służby Informacji, Ochrony i Wywiadu OOB, szefem wywiadu Obszaru IV Związku Walki Zbrojnej Kraków (od 1940). Od 1942 uczestnik Akcji „N”, będącej szeregiem działań dywersyjno-propagandowych prowadzonych wśród Niemców od kwietnia 1941 do kwietnia 1944 r. W ramach tej akcji uczestniczył w opracowaniu broszury Der grösste Lügner der Welt zawierające wybrane przez Perenca fragmenty Mein Kampf autorstwa Adolfa Hitlera oraz fragmenty przemówień dyktatora. Egzemplarz tej broszury został przesłany do Londynu za pośrednictwem Jana Nowaka-Jeziorańskiego i przekazany brytyjskiemu premierowi Winstonowi Churchillowi.

Po wojnie zamieszkał we Wrocławiu. 22 stycznia 1949 został aresztowany przez funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Krakowie. Uwięziony w Krakowie, następnie w lipcu 1949 przewieziony do więzienia mokotowskiego w Warszawie. Zwolniony w 1953, po umorzeniu sprawy przez Sąd Najwyższy w Warszawie w dniu 21 kwietnia 1953.

Zmarł w 1971.