Od 1967 był I sekretarzem Podstawowej Organizacji Partyjnej PZPR na ASP, działał również w Związku Polskich Artystów Plastyków.
W pracy artystycznej wykorzystywał techniki klasyczne, głównie linoryt. Tematyka jego prac obejmowała wspomnienia z wojny (ruiny, getto), odbudowę powojenną, pejzaż przemysłowy, studia drzew, mitologię, symbole uniwersalne; zajmował się również grafiką książkową i aranżacją wnętrz. Prace grupował w cyklach, m.in. Starówka, Odbudowa, Drzewa, Ikony, Definicje. Projektował wraz z zespołem oprawę plastyczną Centralnych Dożynek na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie w latach 1955–1970. Uczestniczył w wystawach polskich i międzynarodowych, m.in. zagranicznych prezentacjach sztuki polskiej, miał również kilka wystaw indywidualnych. Był laureatem nagrody Ministra Kultury i Sztuki w 1969. Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem 40-lecia Polski Ludowej (w lipcu 1984)Uznanie dla twórców kultury /w/ Trybuna Robotnicza, nr 170, 19 lipca 1984, str. 1-2.
Z małżeństwa z Haliną Malanowską (od 1945) miał czworo dzieci – syna Henryka (ur. 1947 zm. 2019), córki Ewę (ur. 1945 zm. 1946), Barbarę (ur. 1948) i Marię (ur.