thumb|Grób Heleny Sakowicz na cmentarzu Powązkowskim Helena Sakowiczówna (ur. w Petersburgu, zm. 31 stycznia 1973 w Warszawie), instruktorka harcerska, naczelniczka Głównej Kwatery Żeńskiej Związku Harcerstwa Polskiego, harcmistrzyni.
Była córką Michała Sakowicza (ur. ok. 1867, zm. 1903, lekarza psychiatry) i Heleny z Sidorowiczów (zm. 1905). Po wczesnej śmierci rodziców na gruźlicę przeszła pod opiekę rodzeństwa ojca i została wysłana do gimnazjum sióstr zakonnych we Fryburgu Bryzgowijskim. Powróciła na ziemie polskie krótko przed wybuchem I wojny. W 1916 rozpoczęła studia przyrodnicze na Uniwersytecie w Kijowie, ale przerwała je po dwóch latach.
Zaangażowała się w działalność Polskiej Organizacji Wojskowej oraz ruchu skautowego. W latach 1915–1916 była drużynową w Białej Cerkwi, w 1917 uczestniczyła w pierwszym kursie instruktorskim pod auspicjami Wydziału Wschodniego ZHP.
W 1920 przeniosła się do Warszawy, następnie do Torunia. W Toruniu kontynuowała naukę i ukończyła seminarium nauczycielskie, po czym podjęła pracę nauczycielki w żeńskim gimnazjum. Od sierpnia 1920 do końca 1921 pełniła funkcję komendantki Pomorskiej Chorągwi Harcerek (w stopniu podharcmistrzyni).