Fasunek wersji eksperymentalnych był identyczny jak w standardowym hełmie M1935. W wersji ostatecznej zastosowano nowy typ fasunku, lepiej chroniący przed ewentualnymi urazami. W tym celu ścianki dzwonu wyłożono dodatkowo amortyzującym wkładem z mikrogumy wyciętym w 7 „ramion” o grubości od 10 do 13 mm. Właściwy fasunek miał postać skórzanego czepka z wyciętymi dla wentylacji okrągłymi otworami. Zarówno wkład z mikrogumy, jak i skórzany czepek przymocowane były do aluminiowej obręczy o grubości 1 mm. Całe wyposażenie wewnętrzne przykręcano czterema śrubami do dzwonu hełmu.
W Fallschirmjägerhelm M38 zastosowano także nowy typ podpinki. Standardowe dwupunktowe zawieszenie zastąpiono czteropunktowym w kształcie litery „Y”, co zapewniało lepsze trzymanie się hełmu na głowie. W modelu przyjętym na wyposażenie paski podpinki zostały poszerzone do 20 mm i wprowadzono zatrzaski mające zabezpieczać hełm przed przypadkowym odpięciemMuzeum Wojska Polskiego w Warszawie: Hełm spadochronowy wz. 38 (Fallschirmschützen-Stahlhelm).