Greka koine W grece koine, tj. grece używanej od czasów Aleksandra Wielkiego do roku około 300, termin σταυρός oznaczał pal, pal z poprzeczką umieszczoną nad nim (crux commissa), dwubelkowiec złożony z dwóch identycznej długości belek (crux immissa). To ostatnie znaczenie było rzadko stosowane. Znali je Filon i Flaccus. Grecki przekład Starego Testamentu, Septuaginta, w ogóle nie stosuje terminu stauròsW Septuagincie występuje natomiast stosowane zamiennie w Nowym Testamencie słowo ksýlon: Ezdrasza 6:11 (num. LXX: 2 Ezdrasza 6:11) tłumaczone na „belka” (BT) – por. Dz 5:30; 10:39; 13:29; Gal 3:13; 1Pt 2:24..
Nowożytne interpretacje thumb|left|180px|Crux immissa według Justusa Lipsiusa (1629) thumb|180px| według Justusa Lipsiusa (1629) Do roku 1877 nowotestamentowy stauròs był powszechnie rozumiany jako crux immissa. W tym roku prof. Ethelbert W. Bullinger, anglikański duchowny i biblista, wyraził pogląd, że stauròs, na którym zginął Chrystus, był pojedynczym palem. Jego zdaniem również łacińskie słowo crux oznacza zwykły pal. E.W. Bullinger był zdania, że wyobrażenie stauròs w formie dwóch skrzyżowanych belek powstało dopiero pod koniec IV wieku i był to efekt zapożyczenia pierwszej litery imienia babilońskiego boga Tammuza, litery T (czyli tau) wydanie z 1895 hasło: Tree, s. 818–819 194..