mieszkańcy osady zapoczątkowali świadomą uprawę zbóż, stając się tym samym pierwszymi rolnikami na Bliskim Wschodzie. Znaleziono ślady potwierdzające udomowienie żyta, trzech odmian pszenicy i dwóch jęczmienia. Osada została opuszczona około 5 900 p.n.e.
Na stanowisku archeologicznym badacze znaleźli zwęglone szczątki roślin. Grupa archeologów, w której skład weszli Gordon Hillman, Susan Colledge oraz David Harris poddała analizie próbki nasion, z których wyselekcjonowano 157 gatunków wykorzystywanych przez mieszkańców osady. Naukowcom udało się zidentyfikować rośliny i podzielić na kategorie. Część obejmowała nasiona przeznaczone do bezpośredniego spożycia; inne (z rodziny motylkowatych) zawierały substancje toksyczne, jednak mogły podlegać stosunkowo łatwej obróbce, która pozwalała usunąć niebezpieczne składniki. Ostatnia kategoria dotyczyła gatunków roślin, z których pozyskiwano substancje do wyrobu barwników czy lekarstw. Wszystkie te dane pozwoliły archeologom wyciągnąć wniosek, że nawet najstarsze społeczności osiadłe posiadały szeroką wiedzę dotyczącą roślin i ich możliwych zastosowań, oraz że zbieracze nasion ściśle selekcjonowali gatunki przez nich wykorzystywane.
Przypisy
Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Syrii Kategoria:Miasta i osady prehistoryczne Kategoria:Archeologia Mezopotamii